Pitu's profilePitudatos SueltosPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    December 05

    Dejad que los internautas se acerquen a mí

     
    Mi naturaleza ordenada y metódica me ha llevado desde que descubrí el apartado "Estadísticas" de este Space a ir anotando en un documento de texto las búsquedas que desde Google, Yahoo, MSN y otros portales conducían a cualquier internauta a este blog, ya que alguna me pareció curiosa, y supuse que sería una entrada divertida el recopilarlas...
     
    Así que largo y trabajador (ni corto ni perezoso), aquí os transcribo lo que teclea la peña en los buscadores antes de venir a caer a los Pitudatos Sueltos. Algunas ya no las he apuntado, porque se repiten a menudo (Hedwig And The Angry Inch), otras con pequeñas variantes (Godspeed You Black Emperor, Filosofía Slow Down)... pero es que otras (las que van en resalte, más o menos) no me las explico ni en mis más locas suposiciones. Juzgad vosotros mismos. Son transcripciones literales, con faltas de ortografía incluídas.
     
    Búsquedas que han dado con este blog:
     
    - Videos en movimiento dos muchachas hasiendo el amor
    - Videos de muchachas que se las follaron
    - Ojo de mal cine vidiocli
    - Pintar a las witchs en en ordenador sin imprimir

    - Escuchar the origen of love hedwig
    - Canción que contenga los valores humanos
    - Fábrica de motores Week
    - Slow Europe Business week
    - Algarabía
    - Filosof estilo slow down
    - Tanques modernos ingleses
    - Tendencias filosóficas
    - Godspeed You Black judios
    - Letra en español de Gloria.Van Morrison
    - Dioses del Nilo documental
    - Imagen en bóveda Beryl
    - La canción de Cameron Shakespiere
    - Ilaria Giulietti
    - Quien dijo donde pasan mis soldados no vuelve a crecer el pasto
    - Video de como montar laminas tintadas en un coche

    - Subtitulos Breaking the Silence
    - Lalin
    - Monovolumen
    - Godspeed You Black traduccion
    - Trabajos sobre la nobleza de un ser humano
    - Reloj bichos watch forges
    - Fotos de Catherine Seta Jone
    - Victor Fabregas Tucho
    - Blog pitu elorejas
    - Mitsuo Yanamigachi
    - Nebulosa Ojo de Dios
    - Vidiocli Cigala
    - Blog de Kandepalleiro
    - El ojo de Dios nebulosa
    - Láminas de Thor
    - Comepiedras Stone
    - Rita la mimada de la familia
    - Supermartes Jessica Figueroa
    - Simpsoniz
    - El origen del amor cuando la tierra era plana y las nubes eran de fuego y las montañas crecian hasta el cielo
    - Hedwig and the ingrid inch youtobe
    - Láminas de Catherine Hepburn
    - Simpsoniz Form
    - Slow life volvo
    - Mitsuo Yanamigachi
    - Schweppes
    - Slow Europe start
    - Callos cochinos honduras
    - Creador de Mirinda
    - Naranxo Cari
    - www.galitoon.com
    - Cienfuegos de Alberto Vázquez
    - Proceso de producción de un refresco Mirinda
    - Lugares donde se vende el refresco Mirinda
    - Rainbows 62 por ciento
    - Filosofía de los suecos
    - Fotos tios en buenos en bolas
    - Donde estan los montes Eurales
    - Tucho dijo por teléfono que no la quería
    - Descarga gratuita de la canción del orgullo gay
    - Mujeres hermosas que sean prepago ver video

    - Xacobe Sanz
    - Cuando llega la noche descarga directa Michelle Pfeiffer
    - Lucy Indra
    - Contacto amigos en Honduras
    - Spaces de Hotmail suecos
    - Fotos de la masacre en Sucre Bolivia
    - Cartel de la bebida Mirinda
    - Tierney es nombre guanche
    - Logo de Os Tonechos
    - Pitu
    - Catherine Qui
    - Os tonechos
    - Vomitonas en tapicerías
    - Fotos de Cayos Cochinos
    - Resumen del contenido del anillo verde de Alberto Vázquez Figueroa
    - La noche es mi enemiga Susan Hayworth
    - Ann Cameron y resumen del libro colibrí
    - Audrey Hepburn merchandising
    - Examen de literatura
    - La ley de la botella
    - Seat 1400
    - Vervideo de animales extra y muy macabros
    - La uvicacion de los montes eurales

    Supongo que continuará...










    November 20

    Conciencias críticas: Os Tonechos

    Este xoves pasado, no meu paseo ritual pola grella televisiva mentres ceaba, atopei co "Show dos Tonechos". Coma outras veces, parei un intre a ver de qué estaban a troulear, e acabei vendo o esquetch completo...

    O humor é como a música, non podes tentar xulgalo. O ingrediente principal da risa é a subxectividade, o que nos imposibilita para emitir xuizo algún. E neste caso, teño que recoñecer que estou recusado coma xuiz imparcial pola miña amizade persoal e simpatía polos integrantes deste dúo e algúns dos seus ideólogos e colaboradores.  Pero benquerencias aparte, teño o convencemento de que moitas das súas coñas teñen máis "faragulla" da que semella, e coido que serían capaces sen esforzo algún de facer un humor moito máis profundo, académico e universalista, ainda que non semella que polo momento lles interese moito facelo. Deron cun xeito de entende-la vida moi "galego", e están a muxi-la vaca mentras teña leite. Ben feito, por outra parte. É máis doado facer chistes co bandullo cheo. Mais estou a divagar....

    O caso que me ocupa é unha das caralladas que soltaba Tucho (Víctor Fábregas), da que NON ME RIN porque no momento resultoume dunha profundidade abrumadora, unha especie de radiografía do montón de merda que entendemos por "Zoociedad del bienestar".

    Ésta ven sendo a miña interpretación da coña, porque aínda que o fondo é inesquecible e unha verdadeira perla, das formas non me lembro moi ben e voume atrever a re-interpretala á miña maneira:

    Resulta que Tonecho (Roberto Vilar) estaba na cadea, e o seu fillo Tucho, ó máis puro estilo "Prison Break", levaba tatuado no peito o plano do cárcere para axudalo a sair, pero tiña que infiltrarse primeiro. De súpeto, un garda empuxa a Tucho para dentro da cela, e prodúcese o seguinte diálogo:

    Tonecho: ¡Miña nai quirida, Tucho, e logho qué fas aquí!

    Tucho: ¡Buah, papá, pasa de todo tío! ¡Viñente librar! ¡Traio un plano do cárcere para facermos un túnel!

    Tonecho: ¿E cómo fixeches para que te meteran preso?

    Tucho: Pois roubei un banco.

    Tonecho: E claro, metéronte no caldeiro...

    Tucho: ¡Qué va! Como era menor de idade, 2 meses ó reformatorio e para casa outra vez. Entón, metinme en política, fíxenme concelleiro, recalifiquei, alieime cun constructor, fixemos uns chalés adobados en zona protexida, vendimos os pisos en neghro e levei os cartos pra Suiza. Pero resultou que o xuiz tamén era do mesmo partido, e soltounos ós dous (isto é da miña colleita porque non lembro o que dixo exactamente, pero ¿verdade que queda ben?).

    Tonecho: ¿E entón qué fixeches? ¿Mataches a alguén?

    Tucho: ¡Qué va, papá! ¡Algho moito pior! ¡SAQUEI O LIXO ANTES DAS SEIS!

     

    Eu non fun capaz de rir. Que cada un pense o que queira, pero coido que algo vai rematadamente mal no orde establecido, algo macabro e moi podre hai na nosa "Suciedade" para que nos dous primeiros casos non haxa pena casi nunca para os delincuentes, e ó paisano de a pe que paga os seus impostos, póñennos unha multa por saca-lo lixo antes de certa hora ou por aparcar na rúa e non pagar por elo, ou nos levan diante do xuiz por non levar no coche o recibo do seguro ó corrente de pago.

    Porca miseria.


     



    November 05

    La admirable Mirinda

    ...Y lo de "admirable" no es por capricho, ya que según la Wikipedia, éste es el significado del vocablo "Mirinda" en esperanto, ese idioma que nunca llegó a cuajar y que al parecer hablaba el creador del refresco que nos ocupa. Y no sé cómo explicarlo, pero me produce cierto "desasosiego comercial" este producto. Comentando con algunas personas la presencia en el mercado iberoamericano de la Mirinda en diversos sabores, resultó que no una ni dos personas, sino unos cuantos, me hicieron notar su nostalgia por aquel sabor tan auténtico y refrescante que asociamos a la infancia, principalmente, y que yo mismo he podido comprobar que tenía mucha mayor impronta en mi coco de lo que recordaba. Porque nada más tomar el primer trago, tengo que reconocer que me re-mirindicé para toda la vida. Está riquísima, es fresquita, y además de la cantidad justa de gas, tiene "el glamour de lo vintage".

    Creo que no hay treintañero o cuarentón en España que no recuerde de su infancia el sabor de la Mirinda, y habida cuenta de que quienes mueven los mercados mundiales son las personas en estos grupos de edad (además de ser generalmente quienes tienen hijos en edades influenciables)... hay una paradoja de mercadotecnia que no puedo entender. Que alguien me explique por qué narices, en cientos de países de todo el mundo, se vende la Mirinda (producto de origen español, por si no lo había comentado), con grandes éxitos de ventas y una calidad muy alta de producción... y resulta que a los españolitos, aquí Pepsico Incorporated nos tiene en el olvido, limitándose a campañas en plan "edición limitada" y muy ocasionales, o simplemente al mercado de Canarias. ¿Es que no ven el éxito de ventas que sería la reentrada masiva de la Mirinda para los cubatas? En fin, allá ellos. Y nosotros, a seguir tomando refrescos de cola, porque ni la Fanta, ni el Kas, ni el Schweppes nos convencen.

    ¡¡¡Quiero una mirinda de banana!!! ¡O de uva!.

    Otro motivo más para volver al caribe.

    September 27

    Pitu goes west

    Queridos vampiros: Me las piro.

     

    Pozí. Me abro. No me sentía suficientemente seguro en casa, y he decidido largarme en un avión al caribe en temporada de huracanes, con escala en Nueva York en ida y vuelta. Y es que el día 2 y hasta fin de mes... me abro a tostarme al sol en Honduras. Así que todo aquel que tenga algo que decir, que lo diga ahora o se espere a mi vuelta, porque Tele-Afónica en su servicio de Robing (perdón, Roaming) mete unos palos que lo flipas. A 3 euritos el minuto y a 1 eurito el sms. O sea que aunque llevo el teléfono y tal y tal, los mensajes estarán desactivados, y según quién llame o su insistencia, veré yo si es importante como para interrumpir el cubata de ron que me estaré dilapidando en un chinchorro "á beira do mar", y llamar desde una prepago de allí o desde Skypeout. Aunque eso sí, el mail intentaré tenerlo atendido.

    ...Y bueno, para no crear muchas envidias, iré parando ya. Prometo fotos de sitios, bichos, personas y de las interacciones entre dichos entes. Y prometo no acordarme del mundo civilizado cuando esté en Cayos Cochinos.

    Abur. Que sea leve. No nos vemos (en octubre).

    Así en foto no parecen ni tan callos ni tan cochinos

     

    Aquí, un mono entre piedras. Creo que me sentiré como en casa.

    September 09

    El caso es aferrarse a la poltrona, ¿no?

     

    Sin pretender ir de filósofo, me consta ya que la corrupción es tan inherente al ser humano en general y al político en particular, que la verdad es que doy esa batalla por perdida a estas alturas de mi vida. Pero me enviaban desde O Naranxo el link a esta página donde se puede firmar (repito que sin ir de pesimistas, es otro combate perdido) en este caso en la de la tan querida Xunta. De todos modos, el firmar sólo lleva unos segundos, y aún te podrás desahogar o echar unas risas con los comentarios que va dejando la peña en el espacio que a tal efecto reserva el formulario. Al menos, así nos hacemos un poquito menos de mala sangre al ver nuestra nómina cada mes, y ver cosas como dicho robo. En este enlace, la Encarni. 

    Que lles dean.


    July 29

    Españoles: Micra ha vuelto

     

     

    Por primera (y espero que por última) vez en mi vida, me llena de orgullo y satisfacción dirigirme a todos vosotros en unas fecha tan señaladas, para comunicaros que...

    Micra ha aparecido

    Está sana y salva, cepilladita y con unos kilos de menos (cosa de agradecer, por cierto). No para quieta de nervios, pero está perfecta. Aunque eso sí, me consta que no ha sido llevada a un veterinario... querido Watson.

    Obviamente ya he eliminado un post anterior en el que denunciaba la desaparición de mi bichito, ya que ayer, tras un chivatazo de alguien que prefiere permanecer en el anonimato, la hemos encontrado en el curso de una hábil incursión en territorio enemigo por parte de un comando de élite bien equipado. Estaba en una casa de aldea en la zona de Lalín de cuyo nombe no quiero acordarme. Aún no he aclarado muchos detalles de dónde estuvo todo el mes, ni he hablado más que cuatro frases con quién la tenía ya "como suya" por teléfono, y un ratillo más con una persona (ya mayor) que no pinchaba ni cortaba en el asunto, aunque era quien realmente cuidaba al animal. Ni tengo muy claro si realmente me apetece hablar con esa madre de familia. Que también hay que joderse con la calidad de la educación que debe estar esparciendo por el mundo, con decisiones (e inacciones) como las que había tomado sobre Micra. En fin...

    ...Que no tengo muy claro si realmente me apetece conocer los extraños procesos mentales que llevan a un adulto occidental a llevarse para su casa "porque a su hija le ha gustado mucho" a un animal adulto, a todas luces socializado, domesticadísimo y bien cuidado, de casi 40 kilos, que además (tal y como manda la ley) se supone debe estar identificado y ser identificable para Policías, Seprona, veterinarios, y cualquier persona que maneje, por motivos legales, lectores de chips para identificar mascotas, cosa que además en una aldea sabe perfectamente quien tiene animales... ... y tener los santos cojones de hacer aquello sin en ningún momento valorar que había personas que seguro la echaban de menos y -y segurísimamente- la estaban buscando... ni mover un dedo en ese sentido. O al menos eso he podido deducir en dicha breve conversación, y ya me ha sobrado.

    Es más, me parece que voy a dejar esas cuestiones en el aire, limitándome a recibir la información cuando se sepa algo más, pero por el momento, simplemente dar más valor a mi buen humor y estado de ánimo que a dichos procesos mentales y detalles escabrosos sobre algunos seres ¿humanos?. De verdad, prefiero dejárselo a los psiquiatras, y además lo hago encantado.

    ¿Sabéis? Me voy con Micra de paseo, y que le den morcilla a la mala gente.

    Y después, en cuanto consiga que pare quieta, le daré un enorme abrazo de parte del enome montón de personas que (y ahora hablo también en nombre de todos los de mi casa) nos han demostrado su cariño este mes, nos han ayudado a buscarla, se han preocupado por la perra y por nosotros (incluso nos han ofrecido varios animales maravillosos)... Y también, como no, de parte de todos los que os alegráis de que haya vuelto a casa.

    Ella os da la patita, y os envía su "ruidito del buen rollo". Yo sólo soy capaz de daros un "Gracias" de tamaño catedralicio.

     

    ...De corazón: Gracias. Quinimil Gracias a todos.

    Pitu

    July 18

    ...Un año más, Compostela en fiestas


      
    Y para hacernos a la idea, un fragmento de los fuegos que grabé el año pasado.

    July 09

    Micra


       
    ... O cómo tomarte un cubito de hielo si eres un perro.

    May 19

    La vida se ve diferente desde una hamaca


    Mirmano Abel en la video-publicidad de su lozana soltería:


      

    February 13

    Nebulosa Hélix, el Ojo de Dios


    El telescopio Splitzer, de la Nasa ha captado la explosión (muerte) de una estrella enana blanca, (o sea, similar a la nuestra) y la nube de gas generada, proveniente del choque de cometas... creando esta maravilla a 700 años luz del terruño, que debe ser lejos que te cagas. Viendo cómo le va a la especie humana... yo en el lugar de Dios también intentaría alejarme, por lo menos, para que no me salpicase la mierda...

    ¿Mola, no?



    February 01

    GRANDES DISEÑADORES GRÁFICOS (II)

    Volvemos a hablar de mis sobrinos (uf, cómo me pongo de babas propias cada vez, y es que me flipan los dibujos...) y de su talento para el diseño gráfico. Dado que cuando toqué el tema, no existía la posibilidad de incluir videos directamente en este espacio; amén del pequeño detalle de que la entrada original ya no se puede modificar, por tener más de tres meses... pues eso, que aquí tenéis, con todo mi orgullo de tío, y tras unas camisetas, varias impresiones, un libro en papel couché, muchos halagos....
    ...EL VIDEO DE LA INICIACIÓN AL DISEÑO GRÁFICO DE JESÚS Y LUIS VEIGA GONZÁLEZ

      

    December 16

    SITIOS EN FLASH EARTH

    Hola a todos tras un pequeño, incomprensible e inexcusable parón...

    Había enviado a mi lista de correo un enlace a www.flashearth.com en el que os hablaba de la versatilidad de dicha herramienta. Además, hay que reconocer que es bastante vicioso, el cacharrito.... y me he pasado ya algunas tardes jugando a ser Dios, y buscando lugares desperdigados por el planeta, o recorriendo la costa de la Tierra del Fuego, o contemplando la fascinante irregularidad de las islas de Vietnam, o... lo que sea.

    Y se me ha ocurrido que es un curioso post: Lugares del planeta, en su fotografía cenital, que por algún motivo creamos que pueden merecer ser buscados; o simplemente nos apetece tener cerca... Para hacerlo más cómodo, voy incluyendo algunos, pero como fotos de un album nuevo: "Sitios desde una perspectiva divina"

    Os animo a sugerir más, o simplemente postearlos como comentario nuevo... basta buscarlos en flashearth, darle a F11 y a "Impr Pant"para capturar la imagen; después en el paint o cualquier otra herramienta de edición de fotografía (un poquitín mejor, a ser posible), lo pegamos, o le damos a "Nuevo desde el portapapeles" en el menú Archivo, y guardamos con el nombre deseado... Hasta un hombre puede hacerlo, vamos.

    Feliz previa de navidad.

    November 03

    ESTOS CHAVALES VAN PARA ESTRELLAS

    De nuevo nos toca hablar sobre Jesús y Luis Veiga González. Esta vez, acompañados de la aparición estelar de Pablo (Papá) y un trozo de Pili (Mamá), y en continuación de su meteórica carrera profesional, dándonos una nueva demostración de sus habilidades actorales, en su ¡¡¡PRIMER ANUNCIO DE TELEVISIÓN!!!...
     
       
     
    Una vez más, estos campeones no dejan de sorprendernos. 

    October 30

    Grandes Diseñadores Gráficos

    ¡¡¡Hola!!!
     
    ¿Qué hay de nuevo, viejo? Resulta que me he registrado en Youtube, famoso portal de videos en internet, ya  que siempre hay cosillas interesantes que se pueden compartir,y el sistema es estupendo. Mi nombre de usuario es enderwiggings (desde luego, cada vez hay que currárselo más para encontrar un nombre de usuario que no esté pillado, jeje).
     
    Bueno, y al caso que nos ocupa. Había que inaugurar esta cuenta, y creo que el video elegido merece la pena: Es posible que recuerdes unos dibujos que hicieron mis sobrinos con el paint, y que como tío orgulloso que soy, me encargué en su día de enviar, e incluso publiqué una referencia en este blog. Pero a la creatividad no se le deben poner barreras nunca, y los artistas en cuestión resultaron ser mucho más prolíficos y geniales... Así que les hice un video-montaje con sus diseños, y éste es el que podrás ver en el siguiente enlace.
     
     
    Se agradecen los comentarios en la página de Youtube, sea cual sea tu opinión. Eso sí, tengamos en cuenta la edad de los artistas, y que era la primera vez que se ponían a la tarea.
     
    Espero que te gusten.
     
    Un saludazo.
     
    Pitu 


    --
    Pitu.
    September 12

    Espacio

    Hola de nuevo.
     
    Me han enviado un enlace a esta página www.stellarium.org en la que os podréis descargar un programa (en mi opinión, un estupendo programa) que simula la bóveda celeste en la ubicación y fechas, y con los parámetros que se desee. La información que nos brinda (distancias, nombres, constelaciones, etc) es muy completa, y las opciones de vista (zoom, nocturno, diurno, atmósfera, suelo, azimut/ecuador, etc), también.
     
    Y claro, tras haberme puesto a "fozar" un rato,  enseguida surgieron los retos. Y  se me ocurrió primero ver cómo nos "movemos" acelerando la velocidad del tiempo. Resultado fantástico. Pero una mente inquieta no se debe quedar aquí. Y lo puse a prueba. Tengo una foto que mue gusta bastante, sacada el año pasado a la luna, en unos días en los que estaba preciosa. Como toda foto digital, fija su fecha y su hora. Así pues, tras establecer la fecha y hora del sistema en aquel día de junio de 2005, busqué en nuestro "espacio virtual" a la luna lunera. Tras capturar esa pantalla, las comparé superponiéndolas, y..... la única pequeña diferencia que pude observar consistía en unos 3 o 4 grados, seguramente achacables a la posición de observación (Béja, Portugal), que no es del todo coincidente con el prado desde el que saqué la foto.
    Vosotros mismos podréis comparar el resultado.
     
    Creo que se puede decir que realmente, el programita, funciona de p.m. Realmente, es como una especie de "biblia" para los legos en astronomía, que nos fascinamos en  nuestro desconocimiento e ignorancia con el espacio proceloso y gigantesco. Un placer para los sentidos, siempre.
     
    Y nada más, por el momento. Que lo disfrutéis quienes os animéis a bajarlo.
     
    Un abrazo.
     
    Pitu.

    July 26

    Y siguen cayendo bombas

    Y yo, aunque no sirva para nada, publico esta pequeña dedicatoria a todos los inocentes, civiles y "colaterales" que, palestinos la mayoría, israelíes la minoría, pierden día a día sus vidas, sus casas, su sangre y a sus seres queridos.
     
    Y todo por la sinrazón de una guerra (se me antoja más estúpida que todas las demás), en nombre de no se sabe qué bandera, ni que religión, ni qué intereses. Que los judíos no van a devolver la tierra que robaron, ni a reconocer sus masacres. Ni Hezbolá va a deponer las armas. Ni Bush va a reconocer nunca las injusticias que perpetra en nombre del progreso, el petróleo y los sanedrines modernos que gobiernan en la sombra el país (¡Ja!) más avanzado del mundo.
     
    Y todo seguirá siendo una puta mierda. La miseria humana expuesta para la posteridad. En fin, nada nuevo bajo el sol.

    July 04

    Echanos una mano con tu voto

    Hola otra vez. Ayer recibía un mail de una buena amiga de Pescara; Ilaria Giulietti, que me contaba que la habían seleccionado para un programa de la televisión en Italia, en el que llevarán a 12 muchachitas de muy buen ver (según lo observado) a darse una tournée en todo-terrenos Mitsubishi por Australia.
     
    Aparte de la enorme envidia que me ha generado tal evento (es el viaje de mi vida, jeje), me pedía Ilaria que no sólo yo, sino todo aquel conocido que tuviese un momento, podríamos desde España ayudarla con nuestros votos a que gane el concurso, sea muy famosa y envidiada y tenga  mucho éxito.
     
    Y ya que me consta por todos los medios que SE LO MERECE, modestamente y desde este rinconcito, pido a quien tenga un rato, le apetezca ver cómo se lo montan en la tele italiana, así como a unas cuantas chicas guapas, pues se dé un paseo por www.donnavventura.com y VOTE POR ILARIA como lo que es: La mejor de toda Italia.
     
    Gracias.